Apotheker
En weer gaan de vrouwen van mijn apotheek in de fout. Wat is het geval?
Kan ik u helpen, vraagt zij, en ik antwoord: waarschijnlijk wel. Mag ik
twee dozen pennaalden van BD 5mm. Mag ik uw naam, adres en huisnummer.
Deze vrouw helpt mij niet vaak en met haar had ik nog niet een
"aanvaring", dus gaf ik voor ieders gemak de gevraagde informatie. Dan
bent u meneer N.. Ja, zei ik, blij dat ik herkend werd. Onzin
natuurlijk. Nog niets aan de hand. Mevrouw loopt naar de kast, pakt
twee doosjes met pennaalden en schuift ze vervolgens over de toonbank
naar mij toe. In goed vertrouwen heb ik deze keer geen oude verpakking
of een referentienummer meegenomen. Maar toch maar even controleren. En
ja hoor, het oude referentienummer. In eerste instantie val ik stil en
zij loopt weg. Plotseling hoor ik mijzelf zeggen: dit zijn ouden... een
oud model. Mevrouw draait zich naar mij terug en kijkt mij
verstoord aan. Wat is er niet goed, u heeft altijd BD
5mm. Deze mededeling is correct, dus stamel ik nog iets over een
ruimere binnenvoering (bedoeld werd een ruimere binnendiameter), en
realiseer mij opeens dat ik hier een belangrijke slag verloren heb. De
"bevriende" medewerkster schiet niet te hulp evenmin als degene die mij
de vorige keer de nieuwe, comfortabele pennaalden met kennis van zaken
overhandigde. Mevrouw de apotheker is niet aanwezig, zodat ik ook niet
kan uitwijken naar het gezag. Lieve Nicolette waar ben je toch
voortdurend? Zacht hoor ik de vrouw, mijn vrouw, met het enorme pak
toiletpapier in haar armen zeggen: laat nou maar gaan. Daar ga ik dan
.... Voor de zoveelste keer is er ongenoegen in en over deze apotheek.
Kan ik u helpen, vraagt zij, en ik antwoord: waarschijnlijk wel. Mag ik
twee dozen pennaalden van BD 5mm. Mag ik uw naam, adres en huisnummer.
Deze vrouw helpt mij niet vaak en met haar had ik nog niet een
"aanvaring", dus gaf ik voor ieders gemak de gevraagde informatie. Dan
bent u meneer N.. Ja, zei ik, blij dat ik herkend werd. Onzin
natuurlijk. Nog niets aan de hand. Mevrouw loopt naar de kast, pakt
twee doosjes met pennaalden en schuift ze vervolgens over de toonbank
naar mij toe. In goed vertrouwen heb ik deze keer geen oude verpakking
of een referentienummer meegenomen. Maar toch maar even controleren. En
ja hoor, het oude referentienummer. In eerste instantie val ik stil en
zij loopt weg. Plotseling hoor ik mijzelf zeggen: dit zijn ouden... een
oud model. Mevrouw draait zich naar mij terug en kijkt mij
verstoord aan. Wat is er niet goed, u heeft altijd BD
5mm. Deze mededeling is correct, dus stamel ik nog iets over een
ruimere binnenvoering (bedoeld werd een ruimere binnendiameter), en
realiseer mij opeens dat ik hier een belangrijke slag verloren heb. De
"bevriende" medewerkster schiet niet te hulp evenmin als degene die mij
de vorige keer de nieuwe, comfortabele pennaalden met kennis van zaken
overhandigde. Mevrouw de apotheker is niet aanwezig, zodat ik ook niet
kan uitwijken naar het gezag. Lieve Nicolette waar ben je toch
voortdurend? Zacht hoor ik de vrouw, mijn vrouw, met het enorme pak
toiletpapier in haar armen zeggen: laat nou maar gaan. Daar ga ik dan
.... Voor de zoveelste keer is er ongenoegen in en over deze apotheek.